Elektriciteit wereldwijd

Click here for the English version
Cliquez ici pour la version française / Haga clic aquí para español

 

(laatste update: 2013-06-02)

Er is geen universele standaard voor elektriciteitsvoltage, en ook elektriciteitsfrequentie is niet overal hetzelfde. (De frequentie is het aantal keer dat de stroomrichting verandert per seconde.) Bovendien is het ook zo dat er in de wereld grote verschillen zijn op het vlak van stekkers en stopcontacten. Die schijnbaar onbelangrijke verschillen hebben echter een aantal onaangename gevolgen.
De meeste toestellen die op een ander continent worden gekocht, kunnen thuis gewoonweg niet aangesloten worden omdat de stekker niet in onze wandcontactdozen past. Er zijn maar twee manieren om dit probleem op te lossen: ofwel snij je de oorspronkelijke stekker eraf en vervang je die door een andere, of je koopt een lelijke en onhandige adapter.

Het mag dan nog wel vrij eenvoudig lijken om een stekker te vervangen, in veel gevallen is het probleem nog maar half opgelost omdat een adapter er alleen voor zorgt dat een buitenlandse stekker in jouw stopcontact past. Zo’n adapter biedt immers geen oplossing voor het voltageverschil.

Een elektrisch toestel uit Japan of de Verenigde Staten zal voor prachtig vuurwerk zorgen – met alles erop en eraan ! – wanneer je het in Europa in een contactdoos plugt.

Het ligt voor de hand dat het gebrek aan een standaardvoltage, -frequentie, -stopcontact en -stekker voor extra kosten zorgt.

Pure verspilling !

Eenfasige spanning en frequentie
Overzichtstabel (eenfasige spanning, frequentie en stekkers/stopcontacten)
Stekkers en stopcontacten
Wat heb ik nodig om mijn elektrische toestellen in het buitenland te gebruiken ?
Trucje om in het buitenland de netspanning te weten te komen
Driefasige spanning en frequentie met vermelding van het aantal vereiste draden
 

Eenfasige spanning en frequentie

In Europa en de meeste andere delen van de wereld bedraagt de netspanning tussen de 220 en 240 volt, terwijl in Japan en Noord-Amerika dat maar de helft bedraagt, namelijk tussen de 100 en 127 volt.

Het systeem voor opwekking en distributie van driefasenwisselstroom werd in de 19e eeuw uitgevonden door het creatieve genie Nikola Tesla. De hoogte van de frequentie (het aantal keer per seconde dat de wisselstroom heen en weer vloeit, uitgedrukt in Hertz) wordt begrensd door mechanische beperkingen in een elektrische dynamo en bepaalt de omvang van de transformatoren. Uit zijn massa’s berekeningen en metingen leidde Tesla af dat 60 Hz (Hertz, cycli per seconde) de beste frequentie was voor het opwekken van wisselstroom. De grootte van de spanning is een compromis tussen een zo laag mogelijke spanning vanwege de elektrische veiligheid enerzijds en een beperking van de maximale elektrische stroom, die de minimale dikte van de geleiders bepaalt, anderzijds. Om hetzelfde elektrisch vermogen over te brengen, verdubbelt de stroom als we de spanning halveren. Tesla had ingeschat dat 240 volt een goed compromis zou zijn voor de opwekking van wisselstroom (AC, alternating current).

Hierdoor kwam Tesla in conflict met de Amerikaan Thomas Edison, die zich aan het toeleggen was op de ontwikkeling van gelijkstroom (DC, direct current) met een spanning van 110 volt. Uit veiligheidsoogpunt was Edisons 110 volt zeker een betere keuze, maar de beperkte afstand waarover gelijkstroom slechts kon worden getransporteerd, was wel een gigantisch nadeel.

Toen het Duitse bedrijf AEG de eerste elektriciteitscentrale bouwden, kozen de ingenieurs ervoor om de frequentie vast te leggen op 50 Hz, aangezien dat beter in te passen was in het metrieke stelsel dan 60 Hz. Aangezien AEG in die tijd zowat het monopolie had op alles wat met elektriciteit te maken had, verspreidde hun standaard zich makkelijk over de rest van Europa. In Groot-Brittannië bestond er een tijdlang geen vaste frequentiestandaard en pas na afloop van de Tweede Wereldoorlog werd 50 Hz de standaard.

Oorspronkelijk was in Europa 120 V wisselspanning ook gangbaar, net zoals dat vandaag de dag nog het geval is in Japan en Noord-Amerika. Maar het voltage moest verhoogd worden omdat er meer kracht nodig was en de fluctuaties in de spanning moesten geminimaliseerd worden. De overgang in Europa stelde weinig problemen, maar in de Verenigde Staten werd uiteindelijk uit financiële overwegingen van een omschakeling afgezien. Veel Amerikaanse gezinnen hadden in de jaren 50 immers al een koelkast, wasmachine en andere elektrische toestellen in huis, iets wat helemaal niet het geval was in het naoorlogse Europa.

Hoewel er de laatste jaren wel wat verbeteringen te merken zijn, blijft het een feit dat de VS op elektriciteitsgebied in de jaren 50 zijn blijven steken. Ze worstelen nog altijd met problemen als lampen die sneller springen als ze dicht bij de elektriciteitskast zitten (te hoog voltage) of net het omgekeerde: toestellen die niet of slecht werken omdat ze aan het einde van de leiding zitten (verschillen van 105 tot 127 volt zijn niet van de lucht).

Let wel: alle nieuwe Amerikaanse gebouwen krijgen nu een toevoer van 240 volt, opgesplitst in twee keer 120 volt tussen de fase en de nul. Zwaar verbruikende toestellen (zoals ovens, wasmachines,…) worden nu rechtstreeks op die 240 V aangesloten.

 

 

Overzichtstabel (eenfasige spanning, frequentie en stekkers/stopcontacten)

Het overgrote deel van de landen uit onderstaande lijst heeft een netspanning van 220-240 volt (50 of 60 Hz). Slechts een minderheid gebruikt 100-127 volt.

 

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

LAND
VOLTAGE (ENKELFASIG)
FREQUENTIE
SOORT STEKKER
SOORT CONTACTDOOS
Afghanistan
220 V
50 Hz
C / F C / F
Albanië
230 V
50 Hz
C / F C / F
Algerije
230 V
50 Hz
C / F C / F
Amerikaans Samoa
120 V
60 Hz
A / B / F / I A / B / F / I
Andorra
230 V
50 Hz
C / F F
Angola
220 V
50 Hz
C C
Anguilla
110 V
60 Hz
A A
Antigua en Barbuda
230 V
60 Hz
A / B A / B
Argentinië
220 V
50 Hz
C / I * C / I *
Armenië
230 V
50 Hz
C / F C / F
Aruba
120 V
60 Hz
A / B / F A / B / F
Australië
240 V
50 Hz
I I
Azerbaidzjan 220 V 50 Hz C / F C / F
Azoren
230 V
50 Hz
B / C / F B / C / F
Bahamas
120 V
60 Hz
A / B A / B
Bahrein
230 V
50 Hz
G G
Balearen
230 V
50 Hz
C / F F
Bangladesh
220 V
50 Hz
C / D / G / K C / D / G / K
Barbados
115 V
50 Hz
A / B A / B
België
230 V
50 Hz
C / E E
Belize
110 V / 220 V
60 Hz
B / G B / G
Benin
220 V
50 Hz
C / E E
Bermuda
120 V
60 Hz
A / B A / B
Bhutan
230 V
50 Hz
C / D / F / G D / F / G
Birma (officieel Myanmar)
230 V
50 Hz
C / D / F / G C / D / F / G
Bolivië
230 V
50 Hz
A / C A / C
Bosnië & Herzegovina
230 V
50 Hz
C / F F
Botswana
230 V
50 Hz
D / G D / G
Brazilië
127 V / 220 V *
60 Hz
C / N N **
Brunei
240 V
50 Hz
G G
Bulgarije
230 V
50 Hz
C / F F
Burkina Faso
220 V
50 Hz
C / E C / E
Burundi
220 V
50 Hz
C / E C / E
Cambodja
230 V
50 Hz
A / C / G A / C / G
Canada
120 V
60 Hz
A / B A / B
Canarische Eilanden
230 V
50 Hz
C / E / L C / E / L
Centraal Afrikaanse Republiek
220 V
50 Hz
C / E C / E
Chili
220 V
50 Hz
C / L C / L
China
220 V
50 Hz
A / C / I A / C / I
Colombia
110 V
60 Hz
A / B A / B
Comoren
220 V
50 Hz
C / E C / E
Congo (Brazzaville)
230 V
50 Hz
C / E C / E
Congo (Kinshasa)
220 V
50 Hz
C / D / E C / D / E
Cookeilanden
240 V
50 Hz
I I
Costa Rica
120 V
60 Hz
A / B A / B
Cuba
110 V / 220 V
60 Hz
A / B / C / L A / B / C / L
Cyprus
230 V
50 Hz
C / G / F *** G / F ***
Denemarken
230 V
50 Hz
C / E / F / K E / F / K
Djibouti
220 V
50 Hz
C / E C / E
Dominica
230 V
50 Hz
D / G D / G
Dominicaanse Republiek
120 V
60 Hz
A / B A / B
Duitsland
230 V
50 Hz
C / F F
Ecuador
120 V
60 Hz
A / B A / B
Egypte
220 V
50 Hz
C / F C / F
Engeland
230 V
50 Hz
G G
El Salvador
115 V
60 Hz
A / B / C / D / E / F / G / I / J / L A / B / C / D / E / F / G / I / J / L
Equatoriaal Guinea
220 V
50 Hz
C / E C / E
Eritrea
230 V
50 Hz
C / L C / L
Estland
230 V
50 Hz
C / F F
Ethiopië
220 V
50 Hz
C / F C / F
Falklandeilanden
240 V
50 Hz
G G
Faroer-eilanden (Faeröer)
230 V
50 Hz
C / E / F / K E / F / K
Fiji
240 V
50 Hz
I I
Filippijnen
220 V
60 Hz
A / B / C A / B / C
Finland
230 V
50 Hz
C / F F
Frankrijk
230 V
50 Hz
C / E E
Frans Guyana
220 V
50 Hz
C / D / E C / D / E
Gabon
220 V
50 Hz
C C
Gambia
230 V
50 Hz
G G
Gaza
230 V
50 Hz
H H
Georgië
220 V
50 Hz
C / F C / F
Ghana
230 V
50 Hz
D / G D / G
Gibraltar
230 V
50 Hz
C / G C / G
Grenada (Bovenwindse Eilanden)
230 V
50 Hz
G G
Griekenland
230 V
50 Hz
C / F F
Groenland
230 V
50 Hz
C / E / F / K E / F / K
Guadeloupe
230 V
50 Hz
C / D / E C / D / E
Guam
110 V
60 Hz
A / B A / B
Guatemala
120 V
60 Hz
A / B / G / I A / B / G / I
Guinea
220 V
50 Hz
C / F / K C / F / K
Guinea-Bissau
220 V
50 Hz
C C
Guyana
240 V
60 Hz
A / B / D / G A / B / D / G
Haïti
110 V
60 Hz
A / B A / B
Honduras
110 V
60 Hz
A / B A / B
Hong Kong
220 V
50 Hz
G G
Hongarije
230 V
50 Hz
C / F F
Ierland
230 V
50 Hz
G G
IJsland
230 V
50 Hz
C / F F
India
230 V
50 Hz
C / D / M C / D / M
Indonesië
230 V
50 Hz
C / F C / F
Irak
230 V
50 Hz
C / D / G C / D / G
Iran
230 V
50 Hz
C / F C / F
Israël
230 V
50 Hz
C / H H
Italië
230 V
50 Hz
C / F / L F / L
Ivoorkust
220 V
50 Hz
C / E C / E
Jamaica
110 V
50 Hz
A / B A / B
Japan
100 V
50 Hz / 60 Hz **
A / B A / B
Jemen
230 V
50 Hz
A / D / G A / D / G
Jordanië
230 V
50 Hz
C / D / F / G / J C / D / F / G / J
Kaaimaneilanden
120 V
60 Hz
A / B A / B
Kaapverdische eilanden
230 V
50 Hz
C / F C / F
Kameroen
220 V
50 Hz
C / E C / E
Kanaaleilanden (Guernsey & Jersey)
230 V
50 Hz
C / G C / G
Kazachstan
220 V
50 Hz
C / F C / F
Kenia
240 V
50 Hz
G G
Kirgizië 220 V 50 Hz C / F C / F
Kiribati
240 V
50 Hz
I I
Koeweit
240 V
50 Hz
C / G C / G
Korea (Noord-)
110 V / 220 V
60 Hz
A / C A / C
Korea (Zuid-)
110 V / 220 V
60 Hz
A / B / C / F A / B / C / F
Kosovo
230 V
50 Hz
C / F F
Kroatië
230 V
50 Hz
C / F F
Laos
230 V
50 Hz
A / B / C / E / F A / B / C / E / F
Lesotho
220 V
50 Hz
M M
Letland
230 V
50 Hz
C / F F
Libanon
230 V
50 Hz
C / D / G C / D / G
Liberia
120 V
60 Hz
A / B A / B
Libië
127 V / 230 V
50 Hz
C / D / F D / F
Liechtenstein
230 V
50 Hz
C / J J
Litouwen
230 V
50 Hz
C / F F
Luxemburg
230 V
50 Hz
C / F F
Maagdeneilanden
110 V
60 Hz
A / B A / B
Macau
220 V
50 Hz
D / G D / G
Macedonië
230 V
50 Hz
C / F F
Madagascar
127 V / 220 V
50 Hz
C / D / E / J / K C / D / E / J / K
Madeira
230 V
50 Hz
C / F F
Malawi
230 V
50 Hz
G G
Maldiven
230 V
50 Hz
C / D / G / J / K / L D / G / J / K / L
Maleisië
240 V
50 Hz
G G
Mali
220 V
50 Hz
C / E C / E
Malta
230 V
50 Hz
G G
Man (eiland Man)
230 V
50 Hz
C / G C / G
Marokko
220 V
50 Hz
C / E C / E
Martinique
220 V
50 Hz
C / D / E C / D / E
Mauritanië
220 V
50 Hz
C C
Mauritius
230 V
50 Hz
C / G C / G
Mexico
127 V
60 Hz
A / B A / B
Micronesië
120 V
60 Hz
A / B A / B
Moldavië 230 V 50 Hz C / F C / F
Monaco
230 V
50 Hz
C / E / F E / F
Mongolië
230 V
50 Hz
C / E C / E
Montenegro
230 V
50 Hz
C / F F
Montserrat (Leewardeilanden)
230 V
60 Hz
A / B A / B
Mozambique
220 V
50 Hz
C / F / M C / F / M
Myanmar (vroeger Birma)
230 V
50 Hz
C / D / F / G C / D / F / G
Namibië
220 V
50 Hz
D / M D / M
Nauru
240 V
50 Hz
I I
Nederland
230 V
50 Hz
C / F F
Nederlandse Antillen
127 V / 220 V
50 Hz
A / B / C / F A / B / F
Nepal
230 V
50 Hz
C / D / M C / D / M
Nicaragua
120 V
60 Hz
A A
Nieuw-Caledonië
220 V
50 Hz
C / F F
Nieuw-Zeeland
230 V
50 Hz
I I
Niger
220 V
50 Hz
A / B / C / D / E / F A / B / C / D / E / F
Nigeria
230 V
50 Hz
D / G D / G
Noord-Ierland
230 V
50 Hz
G G
Noord-Korea
110 V / 220 V
60 Hz
A / C A / C
Noorwegen
230 V
50 Hz
C / F F
Oekraïne
230 V
50 Hz
C / F C / F
Oezbekistan
220 V
50 Hz
C / F C / F
Oman
240 V
50 Hz
C / G C / G
Oostenrijk
230 V
50 Hz
C / F F
Oost-Timor
220 V
50 Hz
C / E / F / I C / E / F / I
Pakistan
230 V
50 Hz
C / D C / D
Palau
120 V
60 Hz
A / B A / B
Panama
120 V
60 Hz
A / B A / B
Papoea-Nieuw-Guinea
240 V
50 Hz
I I
Paraguay
220 V
50 Hz
C C
Peru
220 V
60 Hz
A / B / C A / B / C
Polen
230 V
50 Hz
C / E E
Portugal
230 V
50 Hz
C / F F
Puerto Rico
120 V
60 Hz
A / B A / B
Qatar
240 V
50 Hz
D / G D / G
Réunion
230 V
50 Hz
C / E E
Roemenië
230 V
50 Hz
C / F F
Rusland (Russische Federatie)
220 V
50 Hz
C / F C / F
Rwanda
230 V
50 Hz
C / J C / J
Saint-Barthélemy (Sint-Bartholomeus / St. Barts / St. Barths / St. Barth)
230 V
60 Hz
C / E E
Saint Kitts en Nevis
230 V
60 Hz
D / G D / G
Saint Lucia
230 V
50 Hz
G G
Saint Vincent en de Grenadines
230 V
50 Hz
A / C / E / G / I / K A / C / E / G / I / K
Samoa
230 V
50 Hz
I I
San Marino
230 V
50 Hz
C / F / L F / L
São Tomé en Príncipe
230 V
50 Hz
C / L C / L
Saudi Arabië
127 V / 220 V ***
60 Hz
A / B / C / G A / B / C / G
Schotland
230 V
50 Hz
G G
Senegal
230 V
50 Hz
C / D / E / K C / D / E / K
Servië
230 V
50 Hz
C / F F
Seychellen
240 V
50 Hz
G G
Sierra Leone
230 V
50 Hz
D / G D / G
Singapore
230 V
50 Hz
G G
Slovakije
230 V
50 Hz
C / E E
Slovenië
230 V
50 Hz
C / F F
Soedan (Sudan)
230 V
50 Hz
C / D C / D
Somalië
220 V
50 Hz
C C
Spanje
230 V
50 Hz
C / F F
Sri Lanka
230 V
50 Hz
D / G / M D / G / M
Suriname
127 V
60 Hz
C / F C / F
Swaziland
230 V
50 Hz
M M
Syrië
220 V
50 Hz
C / E / L C / E / L
Tadzjikistan
220 V
50 Hz
C / F C / F
Tahiti
220 V
50 Hz / 60 Hz****
C / E C / E
Taiwan
110 V
60 Hz
A / B A / B
Tanzania
230 V
50 Hz
D / G D / G
Thailand
230 V
50 Hz
A / B / C A / B / C
Togo
220 V
50 Hz
C C
Tonga
240 V
50 Hz
I I
Trinidad & Tobago
115 V
60 Hz
A / B A / B
Tsjaad
220 V
50 Hz
C / D / E / F D / E / F
Tsjechië
230 V
50 Hz
C / E E
Tunesië
230 V
50 Hz
C / E C / E
Turkije
230 V
50 Hz
C / F F
Turkmenistan
220 V
50 Hz
C / F C / F
Turks- en Caicoseilanden
120 V
60 Hz
A / B A / B
Uganda
240 V
50 Hz
G G
Uruguay
220 V
50 Hz
C / F / I / L C / F / I / L
Vanuatu
230 V
50 Hz
I I
Venezuela
120 V
60 Hz
A / B A / B
Verenigd Koninkrijk
230 V
50 Hz
G G
Verenigde Arabische Emiraten
240 V
50 Hz
G G
Verenigde Staten van Amerika (VS)
120 V
60 Hz
A / B A / B
Vietnam
220 V
50 Hz
A / C / G A / C / G
Wales
230 V
50 Hz
G G
Wit-Rusland 220 V 50 Hz C / F C / F
Zambia
230 V
50 Hz
C / D / G C / D / G
Zimbabwe
240 V
50 Hz
D / G D / G

Zuid-Afrika

230 V
50 Hz
C / D / M / N **** D / M / N ****
Zuid-Korea
110 V / 220 V
60 Hz
A / B / C / F A / B / C / F
Zuid-Soedan (Zuid-Sudan)
230 V
50 Hz
C / D C / D
Zweden
230 V
50 Hz
C / F F
Zwitserland
230 V
50 Hz
C / J J

* In Brazilië is er geen standaardvoltage. Klik hier voor een volledige overzichtslijst van de gebruikte voltages in alle 26 Braziliaanse staten en in het federale district.

** Hoewel het standaardvoltage overal in Japan gelijk is, zijn er toch verschillen in frequentie. Vooral in Oost-Japan is 50 Hz gangbaar (Tokyo, Kawasaki, Sapporo, Yokohama, Sendai), terwijl in West-Japan 60 Hz de gebruikelijke frequentie is (Osaka, Kyoto, Nagoya, Hiroshima).

*** Saudi Arabië heeft in de meeste delen van het land een netspanning van 127 V, zoals bijvoorbeeld in de Dammam- en al-Khobar-regio (in de oostelijke provincie Ash Sharqiyah). Wel kun je in de meeste hotels stopcontacten met een spanning van 220 V vinden.

**** In Tahiti is de frequentie overal 60 Hz, behalve op de Marquesas-eilandengroep. Daar is 50 Hz de standaard.

* In Argentinië zijn de stopcontacten van het type I de enige officiële, maar hier en daar kun je ook nog type C tegenkomen.

** In Brazilië zijn de stopcontacten van het type N de enige officiële (en stekkers van het type C en N), maar je kunt daarnaast ook nog altijd types A, B en I tegenkomen.

*** In het Griekse deel van Cyprus (het zuiden) zijn de Britse stekkers en stopcontacten gangbaar (type G), terwijl in het Turkse deel (het noorden) de Europese Schuckostekkers gebruikt worden (type F).

**** De officiële Zuid-Afrikaanse stopcontacten zijn van het type M en N. Type M vind je overal, type N heel wat minder. Toestellen kunnen soms uitgerust zijn met een stekker van het type C en worden op M-contactdozen met een adapter gebruikt. Ze passen wel perfect in N-stopcontacten. Verder kan je ook het oudere type D tegenkomen.

 

Stekkers en stopcontacten
(Overzichtstabel)

Toen elektriciteit de intrede deed in de huiskamers, werd die enkel en alleen gebruikt voor verlichting. Langzaamaan werd het echter duidelijk dat elektriciteit evengoed kon gebruikt worden voor verwarmingskachels of huishoudelijke toestellen en dus moest er ook een connector ontworpen worden om die toestellen aan te sluiten. In de jaren 20 zag de stekker met twee pinnen het daglicht.

In die tijd hanteerden sommige Amerikaanse elektriciteitsleveranciers een dubbel tariefsysteem waarbij de kostprijs voor verlichting lager was dan voor andere doeleinden. Het spreekt dan ook voor zich dat er meteen toestellen met een laag verbruik op de markt kwamen (o.a. stofzuigers, haardrogers) die gewoon via de lampfitting werden aangesloten. Op de foto zie je een broodrooster uit 1909 met een lampfittingconnector.

 

 

Toen de nood aan veiligere systemen groeide, werd een derde connector aan de stekkers toegevoegd. Die was bedoeld als aardcontact en zorgde voor een rechtstreekse verbinding met de aarde.

De reden waarom onze wereld nu opgezadeld zit met maar liefst 14 verschillende soorten stekkers en stopcontacten voor huis-, tuin- en keukengebruik, ligt enkel en alleen aan de profileringsdrang van de individuele landen. Bovendien zijn de stekkers en contactdozen zelden of nooit onderling compatibel, wat adapters noodzakelijk maakt wanneer je op reis vertrekt en wat een hinderpaal is voor het kopen van (goedkopere) toestellen in het buitenland. Hieronder zie je een overzicht van welke landen welke stekkers en stopcontacten gebruiken. Voor het gemak zijn de ondeling compatibele stekkers met dezelfde kleur aangeduid.

 

 

TYPE A

(wordt onder andere gebruikt in Japan en Noord-Amerika) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type A gebruiken)

Deze ongeaarde netstekker met twee parallelle, platte pinnen is zowat de standaard in heel Noord- en Centraal-Amerika. Op het eerste gezicht zijn de Japanse stekkers en contactdozen identiek aan de Amerikaanse, maar er is een klein verschil: bij de Japanse stekkers zijn de twee platte pinnen precies even lang, terwijl er bij de Amerikaanse variant de pinnen onderling een beetje in lengte verschillen. Japanse stekkers kunnen dus probleemloos in de VS gebruikt worden, maar het omgekeerde lukt niet altijd. Bovendien worden in Japan andere standaarden gehanteerd op het vlak van kabeldikte en toegelaten aantal ampère.

Stekkers van het type A en B hebben een gaatje op het uiteinde van de platte pinnen. Die gaatjes zitten er niet zomaar: binnenin sommige stopcontacten zitten er immers uitstulpingen waardoor de stekkers in de contactdoos vast kunnen klikken. Op die manier kan de stekker moeilijker losschieten uit het stopcontact. In de meeste wandcontactdozen worden die gaatjes echter niet benut, waardoor de stekkers nogal losjes in de contactdoos zitten. Kleine kinderen kunnen ook makkelijk met hun vingertjes aan het metaal komen terwijl de stekker nog half in het stopcontact zit. (De pinnen bestaan immers van boven tot onder uit metaal, en hebben geen plastic "jasje" onderaan zoals bij type C-, G-, I-, L- en N-stekkers.) De Amerikaanse stekkers en contactdozen hebben daarmee de twijfelachtige eer om de meest onveilige ter wereld te zijn.

Sommige speciale contactdozen (vooral dan op openbare plaatsen) hebben de mogelijkheid om de stekker intern in de contactdoos te vergrendelen, door twee metalen pinnetjes doorheen de gaatjes van de stekker te schuiven. Op die manier kan voorkomen worden dat bijvoorbeeld drankautomaten losgekoppeld worden. Verder is het ook zo dat stekkers van sommige pas aangekochte elektrische toestellen een plastic bandje doorheen de gaatjes van de stekker zitten hebben, waaraan dan een opschrift hangt in de trant van "Doe eerst X of Y alvorens dit toestel aan te sluiten". De fabrikant is er dan zeker van dat de klant de veiligheidswaarschuwing gezien heeft.

 

 

TYPE B

(wordt onder andere gebruikt in Japan en Noord-Amerika) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type B gebruiken)

Deze stekker heeft een aardpen en verder net zoals type A twee platte parallelle pinnen met een gaatje in. Deze stekker staat officieel geregistreerd onder de naam NEMA 5-15 in de VS en CS22.2, n°42 in Canada. Deze stekker wordt ook gebruikt in Japan, maar wel in veel mindere mate dan in Noord-Amerika. Bijgevolg zal je in Japanse elektrozaken vooral toestellen met ongeaarde stekkers vinden.

In Centraal- en sommige delen van Zuid-Amerika zijn type B-stopcontacten nog niet echt ingeburgerd, waardoor je vaak toestellen zal tegenkomen waarvan de aardpen is afgeknipt om zo in een type A-contactdoos te passen.

Stekkers van het type A en B hebben een gaatje op het uiteinde van de platte pinnen. Die gaatjes zitten er niet zomaar: binnenin sommige stopcontacten zitten er immers uitstulpingen waardoor de stekkers in het stopcontact kunnen vastklikken. Op die manier kan de stekker moeilijker losschieten uit het stopcontact. In de meeste wandcontactdozen worden die gaatjes echter niet benut, waardoor de stekkers nogal losjes in het stopcontact zitten. Kleine kinderen kunnen ook makkelijk met hun vingertjes aan het metaal komen terwijl de stekker nog half in het stopcontact zit. (De pinnen bestaan immers van boven tot onder uit metaal, en hebben geen plastic "jasje" onderaan zoals bij type C-, G-, I-, L- en N-stekkers.) De Amerikaanse stekkers en stopcontacten hebben daarmee de twijfelachtige eer om de meest onveilige ter wereld te zijn.

TYPE C

(wordt gebruikt in alle Europese landen, behalve in Groot-Brittannië, Ierland, Cyprus en Malta) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type C gebruiken)

Deze ongeaarde stekker staat bekend als de "eurostekker" en heeft als officiële naam CEE 7/16. Hij heeft pinnen van 4 mm dik, die 18,5 mm van elkaar staan. De pinnen zijn enigszins buigbaar, waardoor C-stekkers in elke contactdoos passen die twee ronde openingen heeft tussen de 4 en 4,8 mm diameter en waarbij de middelpunten van de gaatjes op 18,5 à 19 mm van elkaar staan. Het is zonder twijfel de meest gebruikte stekker ter wereld. Deze stekker wordt overal in Europa gebruikt, met uitzondering van - hoe kan het ook anders ? - Groot-Brittannië, Ierland, Cyprus en Malta. Ook in Afrika en Rusland is type C veelal de standaard. Deze tweepinsstekker is de oudere broer van de geaarde types E, F, J, K, L en N. Stekkers van het type C passen perfect in contactdozen van het type E, F, J, K, L en N. Tegenwoordig zijn de ongaarde type C-stopcontacten (niet de stekkers, weliswaar) in bijna alle Europese landen illegaal of mogen ze niet meer in huizen geplaatst worden: de veiligheidsnormen vereisen immers dat wandcontactdozen allemaal geaard zijn.

TYPE D

(wordt bijna alleen gebruikt in India, Sri Lanka, Nepal en Namibië) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type D gebruiken)

Tot 1962 was dit de stekker die standaard was in Groot-Brittannië en dit is ook het type dat de Britten geëxporteerd hebben naar hun ex-kolonies India, Sri Lanka, Nepal en Namibië. De stekker heeft drie pinnen die in een driehoekig patroon zijn geplaatst. Het maximale ampèrage van deze stekker bedraagt 5 A. Voor zwaardere toestellen, wordt geopteerd voor type M, dat grotere en dikkere pinnen heeft en 15 A aankan. In sommige stopcontacten kunnen zowel stekkers van het type D als M worden ingeplugd.

Hoewel type D tegenwoordig alleen nog in India, Sri Lanka, Nepal en Namibië gebruikt wordt, kan je soms nog eens zo'n contactdoos tegenkomen in hotels en theaterzalen in Groot-Brittannië en Ierland. Probeer daar vooral niets op aan te sluiten, want waarschijnlijk gaat het om een speciaal apart circuit dat gebruikt wordt voor gelijkstroom (DC) of dient om speciale lampen op aan te sluiten.

Bij dit soort stekkers kunnen kleine kinderen makkelijk met hun vingertjes aan het metaal komen terwijl de stekker nog half in de contactdoos zit. De pinnen bestaan immers van boven tot onder uit metaal, en hebben geen plastic "jasje" onderaan zoals bij C-, G-, I-, L- en N-stekkers. Stopcontacten van het type D hebben de twijfelachtige eer tot de meest onveilige ter wereld te behoren.

TYPE E

(wordt bijna alleen gebruikt in België, Frankrijk, Polen, Slovakije, Tsjechië, Tunesië en Marokko) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type E gebruiken)

De pinnen van de type E-stekker staan op 19 millimeter van elkaar (een halve millimeter meer dan bij type C) en ze zijn ook iets dikker (4,8 mm i.p.v. 4 mm). Type E-contactdozen onderscheiden zich verder van het type C door hun vooruitstekende aardpen. Net die penaarde zorgde ervoor dat pakweg Nederlandse stekkers vroeger niet in een Belgisch stopcontact pasten, omdat er geen gat in de stekker zat waar de aardingspin in paste. Daarom werd een speciaal type stekker ontworpen dat zowel in contactdozen van het type E als F past (CEE 7/7, zie foto hierboven): er zit een gat in de stekker waarin de aardpen van de type E-stopcontacten past, maar er zitten ook metalen strips bovenaan en onderaan die contact maken met de randaarde van type F-stopcontacten. Toch kan je in veel doe-het-zelfzaken nog altijd goedkope, zelf te monteren stekkers vinden die niet compatibel zijn met type F-contactdozen. Omgekeerd kan je in de rest van Europa ook nog veel type F-stekkers vinden die geen gat hebben waar de aardpen van type E-stopcontacten in past. Eén advies is hier op zijn plaats: breng jezelf niet in moeilijkheden en koop een (weliswaar ietsje duurdere) stekker van het type dat hierboven op de foto staat afgebeeld, zo is compatibiliteit van jouw toestellen in zowat heel Europa verzekerd. Stekkers van het type C passen uiteraard ook perfect in een E-contactdoos.

TYPE F

(wordt onder andere gebruikt in Duitsland, Oostenrijk, Nederland, Zweden, Noorwegen, Finland, Portugal, Spanje, Turkije en Oost-Europa) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type F gebruiken)

Stekker F, bekend onder de afkorting CEE 7/4 en "Schukostekker" genoemd, is de zowat Europese standaardstekker. "Schuko" is het acroniem van "Schutzkontakt", wat Duits is voor "beschermingscontact" of "beveiligingscontact". De stekker werd in 1926 in Duitsland ontworpen en gepatenteerd door Albert Büttner, de oprichter van een firma die elektrische apparaten fabriceerde. De stekker lijkt een beetje op een type C-stekker, maar heeft bovenaan en onderaan metalen strips die contact maken met de randaarde van de F-stopcontacten. De pinnen staan op 19 millimeter van elkaar (een halve millimeter meer dan bij type C) en ze zijn ook iets dikker (4,8 mm i.p.v. 4 mm). Aangezien stopcontacten van het type E een vooruitstekende aardpen hebben, waren ze vroeger niet compatibel met type F-stekkers, vanwege het gebrek aan een gat in de stekker waar de aardingspin in past. Daarom werd een speciaal type stekker ontworpen dat zowel in stopcontacten van het type E als F past (CEE 7/7, zie foto hierboven): er zit een gat in de stekker waarin de aardpen van de type E-contactdozen past, maar er zitten ook metalen strips bovenaan en onderaan die contact maken met de randaarde van type F-contactdozen. Toch kan je in veel doe-het-zelfzaken nog altijd goedkope, zelf te monteren type E-stekkers vinden die niet compatibel zijn met type F-stopcontacten. Omgekeerd kan je in de rest van Europa ook nog veel type F-stekkers vinden die geen gat hebben waar de aardpen van type E-stopcontacten in past. Eén advies is hier op zijn plaats: breng jezelf niet in moeilijkheden en koop een (weliswaar ietsje duurdere) stekker van het type dat hierboven op de foto staat afgebeeld, zo is compatibiliteit in zowat heel Europa verzekerd. Stekkers van het type C passen uiteraard ook perfect in een F-contactdoos.

TYPE G

(wordt vooral gebruikt in Groot-Brittannië, Ierland, Cyprus, Malta, Singapore en Hong Kong) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type G gebruiken)

De Britse stopcontacten hebben drie rechthoekige gaten en staan geregistreerd als BS 1363. Elke stekker moet verplicht geaard zijn en een ingebouwde smeltzekering hebben als extra beveiliging. Op de foto hierboven zie je een zwart, rechthoekig plaatje tussen de drie pinnen van de stekker: daarin zit de smeltzekering. Elke wandcontactdoos heeft ook een gelijkaardige kinderbeveiliging die ongelukken moet voorkomen. De aardpen is iets langer dan de stroompinnen en wanneer een stekker in het stopcontact wordt gestoken, duwt de aardpen een klepje weg waardoor de onderste twee gaatjes zich openen en de netstekker probleemloos kan worden ingeplugd. De Britse stekkers en contactdozen zijn zonder enige twijfel - vanwege de hoge beveiliging en de robuustheid - de veiligste ter wereld, maar meteen ook lompste. Vandaar dat vaak spottend wordt gezegd dat de Britse stekkers meestal groter zijn dan het toestel waarmee ze verbonden zijn...

TYPE H

(wordt enkel en alleen gebruikt in Israël) (Klik hier voor de overzichtstabel van alle landen en hun stekkers/stopcontacten)

Deze netstekker heeft een rechte aardpen onderaan in het midden plus twee andere platte pinnen in de vorm van een V. In 1989 werd een nieuwe versie van de stekker uitgebracht, waarbij de pinnen rond in plaats van plat zijn. Dit is handig aangezien het stopcontact met zijn ronde gaatjes op die manier compatibel werd met de Europese type C-stekker. De stekkers met platte pin (onderste foto) worden stilaan uitgefaseerd ten voordele van de stekkers met ronde pin (bovenste foto).

Bij dit soort stekkers kunnen kleine kinderen makkelijk met hun vingertjes aan het metaal komen terwijl de stekker nog half in het stopcontact zit. De pinnen bestaan immers van boven tot onder uit metaal, en hebben geen plastic "jasje" onderaan zoals bij C-, G-, I-, L- en N-stekkers. Contactdozen van het type H hebben de twijfelachtige eer tot de meest onveilige ter wereld te behoren.

TYPE I

(wordt vooral gebruikt in Australië, Nieuw-Zeeland, Papua Nieuw-Guinea, China en Argentinië) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type I gebruiken)

Deze stekker staat officieel geregistreerd als AS 3112 en heeft een rechte aardpen onderaan in het midden plus twee andere platte pinnen in de vorm van een V. Er bestaat ook een ongeaarde versie van deze stekker, met andere woorden: zonder de rechte aardpen. Er zijn twee versies van deze standaard: een van 10 ampère en een van 15 ampère. Die laatste heeft een bredere aardpen (8 mm i.p.v. 6,35 mm), waardoor 10 ampère-stekkers wel in een 15 ampère-stopcontact passen, maar niet omgekeerd. Hoewel er kleine verschillen zijn, is de Australische stekker compatibel met de Chinese standaard.

TYPE J

(wordt bijna alleen gebruikt in Zwitserland en Liechtenstein) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type J gebruiken)

Zwitserland heeft een eigen standaard (SEC 1011), die goed lijkt op het Braziliaanse type N. Toch is het er niet compatibel mee aangezien de aardpen verder verwijderd staat van de denkbeeldige middellijn dan bij type N (5 mm in plaats van 3 mm). De middelste pin is de aarding. Stekkers van type C kunnen probleemloos ingeplugd worden in een stopcontact van type J.

TYPE K

(wordt alleen gebruikt in Denemarken, Groenland en de Faroer-eilanden) (Klik hier voor de overzichtstabel van alle landen met hun stekkers/stopcontacten)

De Deense geaarde contactdozen hebben drie gaten en staan geregistreerd als Afsnit 107-2-D1. De stekker lijkt heel goed op type F en E, maar heeft een aardpen. Je kan probleemloos netstekkers van type C, E of F in een Deens stopcontact pluggen, maar je toestel zal dan wel niet geaard zijn. Omdat zo goed als alle in Denemarken geïmporteerde apparaten een kabel met E/F-stekker hebben, is het sinds 2008 en 2011 ook legaal om stopcontacten van respectievelijk het type E en F te installeren.

TYPE L

(wordt bijna alleen gebruikt in Italië en hier en daar in Afrika) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type L gebruiken)

De Italiaanse geaarde stekker (CEI 23-16/VII) bestaat in twee versies: een van 10 en een van 16 ampère. Het verschil zie je aan de onderlinge afstand van pinnen en aan hun dikte. Ze zijn dus met andere woorden niet onderling compatibel. De stekker ziet er uit als een C-stekker met een aardpen in het midden. Die 10-ampèreversie heeft pinnen van 4 mm dik die 18,5 mm van elkaar verwijderd staan (waardoor die contactdozen volledig compatibel zijn met stekkers van het type C); de 16-ampèreversie heeft dikkere pinnen die ook nog eens verder uit elkaar staan. Het stopcontact van 16 ampè is dus niet compatibel met C-stekkers. In Italië zijn er gelukkig contactdozen op de markt waarin beide soorten Italiaanse stekkers passen, alsook type C/E/F-stekkers. De voorlaatste contactdoos rechts is een zogenaamd "bipasso"-stopcontact waarin zowel L- als C-stekkers passen. Het laatste stopcontact rechts ziet eruit als type F (met randaarde), maar heeft in het midden ook een gaatje waar de Italiaanse aardpen in past.

TYPE M

(wordt bijna uitsluitend gebruikt in Zuid-Afrika, Swaziland en Lesotho) (Klik hier voor een lijst van alle andere landen die type M gebruiken)

Deze stekker lijkt goed op type D, maar de pinnen zijn dikker en groter. De ampèrage van stekker M is ook groter dan bij type D, vandaar dat je type M ook terug kan vinden in India, Sri Lanka, Nepal en Namibië wanneer zwaardere toestellen van stroom moeten worden voorzien. Sommige contactdozen zijn compatibel met zowel stekkers van het type D als M. In Israël worden M-stekkers ook gebruikt voor aan de muur vastgemaakte airconditioningsapparaten of voor zware wasmachines.

TYPE N

(wordt bijna alleen in Brazilië gebruikt) (Klik hier voor de overzichtstabel van alle landen met hun stekkers/stopcontacten)

Stopcontacten en stekkers van het type N zijn de officiële standaard in Brazilië. Deze standaard werd tussen 2007 en 2010 stap voor stap ingevoerd. Type N mag dan wel bijzonder sterk op de Zwitserse J-stekkers en -contactdozen lijken, het is er echter niet compatibel mee aangezien de aardpen dichter bij de denkbeeldige middellijn staat dan type J (3 mm in plaats van 5 mm). Type N bestaat uit drie pinnen waarvan de aarding de middelste is. Er bestaan twee versies van: eentje met een ampèrage van 10 A waarbij de dikte van de pinnen 4 mm bedraagt, en eentje van 20 ampère met een pindikte van 4,8 mm. Contactdozen van het type N zijn 100% compatibel met de bekende ongeaarde C-stekkers, de "europlugs".

Type N is eigenlijk gebaseerd op IEC 60906-1, de internationale contactdozen- en stekkerstandaard voor 230 V-netspanning. De Internationale Elektrotechnische Commissie (IEC) publiceerde deze standaard in 1986 met de bedoeling om op termijn te worden gebruikt door alle landen van de Europese Unie (en bij uitbreiding ook door alle andere landen ter wereld met een netspanning van 230 V). Jammer genoeg stelde de Europese Unie in het midden van jaren 1990 de uitvoering van de plannen voor onbepaalde tijd uit. Brazilië daarentegen, een land zonder eigen standaard en met maar liefst 10 (!) verschillende soorten contactdozen en stekkers in omloop, wou allang orde scheppen in de chaos. Daarom publiceerde de Braziliaanse Vereniging voor Technische Standaarden (Associação Brasileira de Normas Técnicas (ABNT)) in 2001 de standaard NBR 14136 en begon in 2007 met de invoering ervan. Deze Norma BRasileira 14136 is echter niet volledig identiek aan IEC 60906-1. Het grootste verschil is het feit dat de Braziliaanse standaardstekker een pindikte heeft van 4 mm voor de 10 ampèrestekker en van 4,8 mm voor de 20 ampèrestekker, terwijl de oorspronkelijke IEC 60906-1-standaard maar een enkele soort stekker beschrijft: één met een pindikte van 4,5 mm en een ampèrage van 16 A.

Hoewel type N tot de veiligste systemen ter wereld behoort, heeft Brazilië met de invoering ervan helaas wel een nieuw veiligheidsrisico gecreëerd. Hoe dan? Wel, gewoonweg omdat Brazilië een van de weinige landen is die geen standaardnetspanning heeft, maar wél 1 soort stopcontact gebruikt! (Klik hier voor een volledige overzichtslijst van de gebruikte voltages in alle 26 Braziliaanse staten en in het federale district.) In het grootste deel van Brazilië is 127 V het standaardvoltage, maar in 38% van de huishoudens komt er 220 V uit het stopcontact. Dat wil dus zeggen dat als je een haardroger koopt in de staat Minas Gerais (netspanning: 127 V) en die gebruikt in de hoofdstad Brasília (netspanning: 220 V), dat je dat ding gewoon meteen naar de knoppen helpt! Eén goede raad: als je in Brazilië rondtrekt, controleer altijd meteen hoeveel de lokale netspanning bedraagt. Zo kan je veel problemen vermijden! (Klik hier voor een trucje om in het buitenland meteen de netspanning te weten te komen.) In Brazilië zijn ze zich bewust van het probleem, maar een onmiddellijke omschakeling naar 220 V zit er niet meteen aan te komen. Wel is het zo dat veel Braziliaanse toestellen "dual voltage" zijn, maar dat is bijlange niet bij alle apparaten zo.

 

 

 

Wat heb ik nodig om mijn elektrische toestellen in het buitenland te gebruiken ?

Adapters

Zorgen ervoor dat je een stekker in een niet-compatibel stopcontact kunt steken, zonder het voltage aan te passen.

Convertoren

Convertoren en transformatoren kunnen beide het voltage verhogen of verlagen, maar convertoren mag je alleen gebruiken voor "elektrische" toestellen (toestellen die zorgen voor "beweging" of (beperkte) "verwarming", zoals bijvoorbeeld haardrogers, scheerapparaten, strijkijzers, kleine ventilatoren en elektrische tandenborstels). Convertoren zijn niet gemaakt om constant te werken, dus mogen alleen voor korte periodes worden gebruikt.

Transformatoren

Transformatoren verhogen of verlagen ook het voltage, maar je mag ze ook gebruiken voor "elektronische" toestellen (toestellen met chips en printplaten vanbinnen, zoals bijvoorbeeld batterij-opladers, computers en alle bijhorende randapparatuur). Transformatoren mogen permanent gebruikt worden, maar zijn wel duurder dan convertoren.

Tegenwoordig zijn er gelukkig al heel wat elektronische toestellen die zelf de spanning detecteren en zich daaraan aanpassen. In zulke gevallen volstaat natuurlijk een adapterstekker. Voorbeelden van toestellen die (meestal, niet altijd !) zowel met 100 als met 240 volt kunnen werken, zijn laptops en telefoon-opladers. Om zeker te zijn check je best eens het toestel zelf. Als er iets opstaat in de zin van "100-240 V~50-60 Hz", dan zit je goed.

Als je een transformator koopt, moet die qua vermogen afgestemd zijn op de toestellen waarvoor je hem wil gebruiken. Als een toestel een vermogen heeft van 100 watt, dan heb je een transformator nodig die 100 watt aankan (plus een buffer van 25%). Wanneer je een aantal toestellen terzelfder tijd wil aansluiten op je transformator, dan moet je de wattage van alle aangesloten toestellen optellen en daar nog eens 25% bovenop doen.

De gegevens staan normaal gezien op de achter- of onderkant van het toestel. In sommige gevallen staat alleen de ampèrage (A) op het etiket. Om de wattage te berekenen, moet je het voltage vermenigvuldigen met de ampèrage. Bijvoorbeeld: 230 V * 2 A = 460 W.

Hieronder staat een lijstje dat je een idee geeft van wat ongeveer de wattage is van een aantal veelgebruikte toestellen. Gebruik dit lijstje zeker niet als leidraad bij de aankoop van een convertor of een transformator: check altijd het label aan de onderkant van het toestel in kwestie!

Let op ! Transformatoren en convertoren verhogen of verlagen het voltage, maar NIET de frequentie. Het verschil in frequentie zal er voor zorgen dat bijvoorbeeld het 50 Hz-motortje in een klok sneller zal tikken wanneer het 60 Hz te verwerken krijgt. Sommige wasmachines zullen trager draaien, of soms zelf helemaal niet werken. Voor de meeste "elektronische" apparatuur speelt het verschil in cycli per seconde gelukkig geen rol.

 

Trucje om in het buitenland de netspanning te weten te komen

Als je op reis bent en niet weet wat de lokale netspanning is, kijk eens naar een lamp in je hotelkamer of ergens in de supermarkt: het staat er zwart op wit !

 

Driefasige spanning en frequentie met vermelding van het aantal vereiste draden

Driefasige spanning mag dan wel niet nodig zijn voor huis-, tuin- en keukengebruik, toch werken vrij veel bedrijven met driefasenspanning om hun zware machines aan te drijven. Elektriciteitscentrales produceren altijd elektriciteit in drie fasen, zodat drie keer meer elektriciteit kan verstuurd worden via drie kabels i.p.v. via twee. Bovendien moet de dikte van de kabels niet eens vergroot worden.

Elektriciteit in drie fasen is van nature beter dan eenfasige of tweefasige spanning. Machines draaien efficiënter en gaan langer mee dan hun één- of tweefasige tegenhangers. Sommige toepassingen zijn zelfs compleet onrealiseerbaar bij eenfasige elektriciteit.

Zoals eerder gezegd: driefasige elektriciteit is niet voor huis-, tuin- en keukengebruik. Onderstaande tabel is dus alleen maar van toepassing voor elektriciens of ingenieurs. Mensen die op reis gaan en het standaardvoltage van hun reisbestemming willen kennen, scrollen dus best naar boven naar de eerste tabel. Overzichtstabel (eenfasige spanning, frequentie en stekkers/stopcontacten)

 

LAND
VOLTAGE (DRIEFASIG)
FREQUENTIE

AANTAL DRADEN (zonder de aarding)

Afghanistan
380 V
50 Hz
4
Albanië
400 V
50 Hz
4
Algerije
400 V
50 Hz
4
Amerikaans Samoa
208 V
60 Hz
3, 4
Andorra
400 V
50 Hz
3, 4
Anguilla
120/208 V / 127/220 V / 240/415 V
60 Hz
3, 4
Angola
380 V
50 Hz
4
Antigua en Barbuda
400 V
60 Hz
3, 4
Argentinië
380 V
50 Hz
3, 4
Armenië
380 V
50 Hz
4
Aruba
220 V
60 Hz
3, 4
Australië
415 V
50 Hz
3, 4
Azerbaidzjan 380 V 50 Hz
4
Azoren
400 V
50 Hz
3, 4
Bahamas
208 V
60 Hz
3, 4
Bahrein
400 V
50 Hz
3, 4
Balearen
400 V
50 Hz
3, 4
Bangladesh
380 V
50 Hz
3, 4
Barbados
200 V
50 Hz
3, 4
België
400 V
50 Hz
3, 4
Belize
190 V / 380 V
60 Hz
3, 4
Benin
380 V
50 Hz
4
Bermuda
208 V
60 Hz
3, 4
Bhutan
400 V
50 Hz
4
Bolivië
400 V
50 Hz
4
Bosnië & Herzegovina
400 V
50 Hz
4
Botswana
400 V
50 Hz
4
Brazilië
220 V / 380 V*
60 Hz
3, 4
Brunei
415 V
50 Hz
4
Bulgarije
400 V
50 Hz
4
Burkina Faso
380 V
50 Hz
4
Burundi
380 V
50 Hz
4
Cambodja
400 V
50 Hz
4
Canada
120/208 V / 240 V / 480 V / 347/600 V
60 Hz
3, 4
Canarische eilanden
400 V
50 Hz
3, 4
Central Afrikaanse Republiek
380 V
50 Hz
4
Chili
380 V
50 Hz
3, 4
China
380 V
50 Hz
3, 4
Colombia
220 V / 440 V
60 Hz
3, 4
Comoren
380 V
50 Hz
4
Congo (Brazzaville)
400 V
50 Hz
3, 4
Congo (Kinshasa)
380 V
50 Hz
3, 4
Cookeilanden
415 V
50 Hz
3, 4
Costa Rica
240 V
60 Hz
3, 4
Cuba
190 V
60 Hz
3
Cyprus
400 V
50 Hz
4
Denemarken
400 V
50 Hz
3, 4
Djibouti
380 V
50 Hz
4
Dominica
400 V
50 Hz
4
Dominicaanse Republiek
120/208 V / 277/480 V
60 Hz
3, 4
Duitsland
400 V
50 Hz
4
Ecuador
208 V
60 Hz
3, 4
Egypte
380 V
50 Hz
3, 4
El Salvador
200 V
60 Hz
3
Eritrea
400 V
50 Hz
4
Estland
400 V
50 Hz
4
Ethiopië
380 V
50 Hz
4
Falklandeilanden
415 V
50 Hz
4
Faroereilanden
400 V
50 Hz
3, 4
Fiji
415 V
50 Hz
3, 4
Filippijnen
380 V
60 Hz
3
Finland
400 V
50 Hz
3, 4
Frankrijk
400 V
50 Hz
4
Frans Guyana
380 V
50 Hz
3, 4
Gabon
380 V
50 Hz
4
Gambia
400 V
50 Hz
4
Gaza
400 V
50 Hz
4
Georgië
380 V
50 Hz
4
Ghana
400 V
50 Hz
3, 4
Gibraltar
400 V
50 Hz
4
Grenada (Bovenwindse eilanden)
400 V
50 Hz
4
Griekenland
400 V
50 Hz
4
Groenland
400 V
50 Hz
3, 4
Guadeloupe
400 V
50 Hz
3, 4
Guam
190 V
60 Hz
3, 4
Guatemala
208 V
60 Hz
3, 4
Guinea
380 V
50 Hz
3, 4
Guinea-Bissau
380 V
50 Hz
3, 4
Guyana
190 V
60 Hz
3, 4
Haïti
190 V
60 Hz
3, 4
Honduras
190 V
60 Hz
3
Hong Kong
380 V
50 Hz
3, 4
Hungarije
400 V
50 Hz
3, 4
Ierland
400 V
50 Hz
4
IJsland
400 V
50 Hz
3, 4
India
400 V
50 Hz
4
Indonesië
400 V
50 Hz
4
Irak
400 V
50 Hz
4
Iran
400 V
50 Hz
3, 4
Israël
400 V
50 Hz
4
Italië
400 V
50 Hz
4
Ivoorkust
380 V
50 Hz
3, 4
Jamaica
190 V
50 Hz
3, 4
Japan
200 V
50 Hz / 60 Hz**
3
Jemen
400 V
50 Hz
4
Jordanië
400 V
50 Hz
3, 4
Kaaimaneilanden
240 V
60 Hz
3
Kaapverdische eilanden
400 V
50 Hz
3, 4
Kameroen
380 V
50 Hz
4
Kanaaleilanden (Guernsey & Jersey)
400 V
50 Hz
4
Kazachstan
380 V
50 Hz
3, 4
Kenia
415 V
50 Hz
4
Kirgizië 380 V 50 Hz
3, 4
Koeweit
415 V
50 Hz
4
Korea (Zuid-)
380 V
60 Hz
4
Kosovo
230 V / 380 V
50 Hz
3
Kroatië
400 V
50 Hz
4
Laos
400 V
50 Hz
4
Lesotho
380 V
50 Hz
4
Letland
400 V
50 Hz
4
Libanon
400 V
50 Hz
4
Liberia
208 V
60 Hz
3, 4
Libië
220 V / 400 V
50 Hz
4
Liechtenstein
400 V
50 Hz
4
Litouwen
400 V
50 Hz
4
Luxemburg
400 V
50 Hz
4
Maagdeneilanden
190 V
60 Hz
3, 4
Macau
380 V
50 Hz
3
Macedonië
400 V
50 Hz
4
Madagascar
220 V / 380 V
50 Hz
3, 4
Madeira
400 V
50 Hz
3, 4
Malawi
400 V
50 Hz
3, 4
Maldiven
400 V
50 Hz
4
Maleisië
415 V
50 Hz
4
Mali
380 V
50 Hz
3, 4
Malta
400 V
50 Hz
4
Man (eiland Man)
400 V
50 Hz
4
Marokko
380 V
50 Hz
4
Martinique
380 V
50 Hz
3, 4
Mauritanië
220 V
50 Hz
3
Mauritius
400 V
50 Hz
4
Mexico
220 V / 480 V
60 Hz
3, 4
Moldavië 380 V 50 Hz
4
Monaco
400 V
50 Hz
4
Mongolië
400 V
50 Hz
4
Montenegro
400 V
50 Hz
3, 4
Montserrat (Leewardeilanden)
400 V
60 Hz
4
Mozambique
380 V
50 Hz
4
Myanmar (vroeger Birma)
400 V
50 Hz
4
Namibië
380 V
50 Hz
4
Nauru
415 V
50 Hz
4
Nederland
400 V
50 Hz
3
Nederlandse Antillen
220 V / 380 V
50 Hz
3, 4
Nepal
400 V
50 Hz
4
Nicaragua
208 V
60 Hz
3, 4
Nieuw-Caledonië
380 V
50 Hz
3, 4
Nieuw-Zeeland
400 V
50 Hz
3, 4
Niger
380 V
50 Hz
4
Nigeria
400 V
50 Hz
4
Noord-Korea
220 V / 380 V
60 Hz
3, 4
Noorwegen
230 V / 400 V
50 Hz
3, 4
Oekraïne
380 V
50 Hz
4
Oezbekistan
380 V
50 Hz
4
Oman
415 V
50 Hz
4
Oostenrijk
400 V
50 Hz
3, 4
Oost-Timor
380 V
50 Hz
4
Pakistan
400 V
50 Hz
3
Palau
208 V
60 Hz
3
Panama
240 V
60 Hz
3
Papoea-Nieuw-Guinea
415 V
50 Hz
4
Paraguay
380 V
50 Hz
4
Peru
220 V
60 Hz
3
Polen
400 V
50 Hz
4
Portugal
400 V
50 Hz
3, 4
Puerto Rico
208 V
60 Hz
3, 4
Qatar
415 V
50 Hz
3, 4
Réunion
400 V
50 Hz
4
Roemenië
400 V
50 Hz
4
Rusland (Russische Federatie)
400 V
50 Hz
4
Rwanda
400 V
50 Hz
4
Samoa
400 V
50 Hz
3
San Marino
400 V
50 Hz
4
Saudi Arabië
220 V / 380 V***
60 Hz***
4
Senegal
400 V
50 Hz
3, 4
Servië
400 V
50 Hz
3, 4
Seychellen
240 V
50 Hz
3
Sierra Leone
400 V
50 Hz
4
Singapore
400 V
50 Hz
4
Slovakije
400 V
50 Hz
4
Slovenië
400 V
50 Hz
3, 4
Somalië
380 V
50 Hz
3, 4
Spanje
400 V
50 Hz
3, 4
Sri Lanka
400 V
50 Hz
4
Saint Kitts en Nevis
400 V
60 Hz
4
Saint Lucia
400 V
50 Hz
4
Saint Vincent en de Grenadines
400 V
50 Hz
4
São Tomé en Príncipe
380 V
60 Hz
3, 4
Soedan (Sudan)
400 V
50 Hz
4
Suriname
220 V
60 Hz
3, 4
Swaziland
400 V
50 Hz
4
Syrië
380 V
50 Hz
3
Tadzjikistan
380 V
50 Hz
3
Tahiti
380 V
50 Hz / 60 Hz ****
3, 4
Taiwan
220 V
60 Hz
4
Tanzania
400 V
50 Hz
3, 4
Thailand
400 V
50 Hz
3, 4
Togo
380 V
50 Hz
4
Tonga
415 V
50 Hz
3, 4
Trinidad & Tobago
200 V
60 Hz
3, 4
Tsjaad
380 V
50 Hz
4
Tsjechië
400 V
50 Hz
3, 4
Tunesië
400 V
50 Hz
4
Turkije
400 V
50 Hz
3, 4
Turkmenistan
380 V
50 Hz
3
Turks- en Caicoseilanden
240 V
60 Hz
4
Uganda
415 V
50 Hz
4
Uruguay
220 V
50 Hz
3
Venezuela
240 V
60 Hz
3, 4
Verenigd Koninkrijk
400 V
50 Hz
4
Verenigde Arabische Emiraten
415 V
50 Hz
3, 4
Verenigde Staten van Amerika (VS)
120/208 V / 277/480 V / 120/240 V / 240 V / 480 V
60 Hz
3, 4
Vietnam
380 V
50 Hz
4
Wit-Rusland
380 V
50 Hz
4
Zambia
400 V
50 Hz
4
Zimbabwe
415 V
50 Hz
3, 4
Zuid-Afrika
400 V
50 Hz
3, 4
Zuid-Soedan (Zuid-Sudan)
400 V
50 Hz
4
Zweden
400 V
50 Hz
3, 4
Zwitserland
400 V
50 Hz
3, 4

 

* In Brazilië is er geen standaardvoltage. Klik hier voor een volledige overzichtslijst van de gebruikte driefasige voltages in alle 26 Braziliaanse staten en in het federale district.

** Hoewel het standaardvoltage overal in Japan gelijk is, zijn er toch verschillen in frequentie. Vooral in Oost-Japan is 50 Hz gangbaar (Tokyo, Kawasaki, Sapporo, Yokohama, Sendai), terwijl in West-Japan 60 Hz de gebruikelijke frequentie is (Osaka, Kyoto, Nagoya, Hiroshima).

*** Saudi Arabië heeft in de meeste delen van het land een driefasige spanning van 220 V (127 V eenfasig), zoals bijvoorbeeld in de Dammam- en al-Khobar-regio (in de oostelijke provincie Ash Sharqiyah). Wel kun je hier en daar een spanning van 220 V (eenfasig) en 380 V (driefasig) aantreffen.

**** In Tahiti is de frequentie overal 60 Hz, behalve op de Marquesas-eilandengroep. Daar is 50 Hz de standaard.

(laatste update: 2013-06-02)

TERUG NAAR DE HOOFDPAGINA